1 lutego przywrócono stanowisko naczelnego dowódcy kierunku zachodniego, na które powołano gen. Żukowa, który zachował jednocześnie stanowisko dowódcy Frontu Zachodniego. Stawka zażądała, aby zniszczenie głównych sił Grupy Armii Środek zostało zakończone. W tym samym czasie niemieckie dowództwo przysłało posiłki, które we współpracy z Luftwaffe skutecznie odpierały ataki wojsk radzieckich na Wiaźmę. Jednocześnie Niemcy przeprowadzili silne kontrataki na wysunięte pozycje 33, 39 i 29 Armii, które zostały zepchnięte do defensywy na początku lutego. W drugiej połowie lutego i w marcu 1942 r. radziecka 43 Armia bezskutecznie próbowała przyjść z odsieczą i wybić korytarz ratunkowy do 33 Armii. 14 kwietnia 50 Armia Frontu Zachodniego zbliżyła się do wysuniętych jednostek grupy Biełowa. Ale już 15 kwietnia, kiedy do otoczonej armii Jefremowa pozostały nie więcej niż 2 kilometry, Niemcy odrzucili elementy 50 Armii, a ofensywa została zduszona.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja rżewsko-wiaziemska (1942) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.