Trudna sytuacja materialna w Paryżu spowodowała, że Tamara Łempicka zaczęła malować w celach zarobkowych. Pomimo twierdzeń Tamary Łempickiej, iż w kwestii warsztatu jest samoukiem, ćwiczyła malarstwo w Académie Ranson pod kierunkiem Maurice’a Denisa, a przez krótki okres uczęszczała do pracowni kubistycznego malarza André Lhote′a w Académie de la Grande Chaumiére.
Pierwsze prace, życie prywatne Pierwszy raz jej prace zostały wystawione w 1922 przez Salon d′Automne dzięki siostrze artystki, Adriannie, która zasiadała w komisji dopuszczającej obrazy na wystawę. W okresie 1922–1925 podpisywała swoje obrazy Lempitzky. W 1925 roku odbyła się pierwsza indywidualna wystawa obrazów artystki w galerii La Bottega di Poesia w Mediolanie.
W 1927 roku poznała doktora Pierre’a Boucarda. Malowała portrety jego i jego rodziny. Malarstwo Łempickiej spotkało się z pozytywnym odbiorem, a ona sama przybrała nazwisko Tamara de Lempicka, chcąc w ten sposób podkreślić swe arystokratyczne pochodzenie.
W 1928 roku Muzeum Sztuk Pięknych w Nantes kupiło jej obraz „Kizette w różowej sukience”. Był to pierwszy jej obraz sprzedany do instytucji publicznej.