Było to jedyne dziecko Tamary z Tadeuszem Łempickim.
W związku z rewolucją bolszewicką Tamara i Tadeusz Łempiccy złożyli 21 października 1918 roku w Komisariacie Spraw Wewnętrznych w Piotrogrodzie wspólne oświadczenie o rezygnacji z obywatelstwa rosyjskiego, podkreślając, że są obywatelami polskimi. Tamara wystąpiła w dokumencie jako Tamara Borisowna Łempicka, co świadczy o przyjęciu patronimicznej formy imienia ojca po jego konwersji na prawosławie. Na podstawie tego dokumentu oboje utracili obywatelstwo rosyjskie i uzyskali nowe dokumenty podróży. Po wyjeździe z Rosji przebywali przez około sześć miesięcy w Warszawie, gdzie załatwiali formalności związane z polskim obywatelstwem. Następnie 1 maja 1919 roku wyjechali do Kopenhagi i zamieszkali pod adresem Bredgade Str. 51, apt. 1. Danię opuścili prawdopodobnie 1 listopada 1919 roku. Po opuszczeniu Danii Łempiccy udali się do Paryża.
W innych opisach, opartych na przekazie malarki, Tadeusz Łempicki został aresztowany przez bolszewików. Aby uwolnić męża, Łempicka uzyskała pomoc szwedzkiego konsula, który w zamian za spędzenie z nim nocy pomógł jej uciec z Rosji. W tym scenariuszu małżonkowie spotkali się ponownie w Kopenhadze.