IV ranga Najmniejsze okręty liniowe uzbrojone w 46–60 dział na dwóch pokładach, pozostawały w linii aż do 1756, kiedy uznano, że 50-działowe okręty są zbyt słabe, aby stanąć w szyku bojowym (musiały mieć co najmniej 60 dział). W XVIII wieku osiągały wyporność ok. 1100 ton, liczyły ok. 350 osób załogi. Nierzadko zaliczano tu stare, pozbawione części uzbrojenia okręty wyższych rang. W XVIII wieku wykorzystywane przez Royal Navy głównie na peryferyjnych obszarach walk (wojna 7-letnia z Francją w Ameryce Północnej) lub na płytkich akwenach europejskich (wody przybrzeżne Holandii). Do tej kategorii zaliczano również prywatne duże uzbrojone żaglowce handlowe typu East Indiaman, jeśli były wykorzystywane przez marynarkę wojenną.
V ranga Początkowo zaliczano tutaj niewielkie dwupokładowe okręty wojenne, dysponujące ok. 40 działami, zbyt małe, aby walczyć w szyku liniowym, przeznaczone do wykonywania zadań pomocniczych oraz służby w koloniach. Od połowy XVIII wieku zaliczano do tej rangi fregatyChodzi tutaj o „klasyczne” fregaty, jakie pojawiły się w XVIII-wiecznych flotach od lat 40. (najwcześniej we flocie francuskiej).