III ranga Okręty liniowe uzbrojone w 64–80 dział, początkowo mające dwa pokłady działowe (od lat 90. XVII wieku budowano okręty trzypokładowe III rangi, do konstrukcji dwupokładowych wrócono w połowie XVIII wieku)Wpływ na odwrót od konstrukcji dwupokładowych w Royal Navy mogła mieć katastrofa HMS Sussex (1693) w 1694 roku. Późniejszy konserwatyzm w projektowaniu nowych okrętów w dobie Establishment 1706–1755 nie sprzyjał rozwojowi okrętów, do czasu reform admirała Ansona.. W XVIII wieku osiągały wyporność 1300–2000 ton, 490–720 osób załogi. Okręty tej klasy stanowiły trzon bojowy Royal Navy, stanowiły najliczniejszą grupę spośród okrętów liniowych zaliczanych do rang I–IV. Stanowiły idealny kompromis między kosztami wykonania i eksploatacji, siłą ognia, prędkością i manewrowością. Intensywnie eksploatowane zarówno w czasie pokoju, jak i wojny, były „końmi roboczymi” floty.