Przekaz Tacyta uzupełnia tu omówiona niżej tabliczka z Tolsum z 29 roku n.e., wymieniająca trybuna Legio V Alaudae o imieniu Titus Cassius oraz żołnierza z plemienia BatawówA.K. Bowman, R.S.O. Tomlin, K.A. Worp, «Emptio Bovis Frisica.» The Frisian ‛Ox Sale’ Reconsidered, „The Journal of Roman Studies” 99 (2009), s. 156–170.; opisane w sposób nieformalny (quod peditum Germanorum inter nostros mererbat) przez Tacyta oddziały germańskie mogły wywodzić się spośród Batawów (złożoną relację oddziałów rekrutowanych spośród Cannanefates i Batawów omawia szerszej Nico RoymansNico Roymans, The Batavians in the Early Roman Empire. Ethnic Identity and Imperial Power, Amsterdam University Press 2004, s. 207.).
Główne siły rzymskie wycofały się: zginęło wielu centurionów, a Apronius nie nakazał nawet pochować zmarłych, można nawet przypuszczać, że dowództwo rzymskie zbiegło z pola bitwySteven K. Drummond, Lynn H. Nelson, The Western Frontiers of Imperial Rome, Routledge 2015, s. 83.. Następnie odkryto, że w lesie poświęconym lokalnej bogini Baduhennie (bitwa w lesie Baduhenny) zginęło około 900 żołnierzy rzymskich (prawdopodobnie głównie sił pomocniczych, odciętych na skutek nagłego odwrotu), co stanowiło bardzo znaczne straty.