Ponadto 400 żołnierzy rzymskich (także zapewne sił pomocniczych), którzy schronili się w willi weterana Cruptoriksa, popełniło zbiorowe samobójstwo w obawie przed zdradą, prawdopodobnie pracujących tam sług miejscowego pochodzenia. Wiadomości o klęsce Aproniusa, który prawdopodobnie wycofywał się wzdłuż Renu, wkrótce dotarły do cesarza Tyberiusza. Cesarz zdecydował, aby ukrywać informacje o rozmiarach klęski i o niepodejmowaniu działań odwetowych. Apronius należał do grona osób, które cesarz darzył zaufaniem i które zawdzięczały mu wysoką pozycję: Tyberiusz ukrywał rozmiary klęski, by nie musieć mianować nowego dowódcy w wojnie odwetowej; Apronius zachował więc swoje stanowiskoBarbara Levick, Tiberius the Politician, Routledge 1999, s. 106, 111.. Także senat był, według Tacyta, pochłonięty pilniejszymi sprawami, niż wojna w tak odległym zakątku państwa. Natomiast Fryzowie zaczęli cieszyć się wielką sławą wśród innych plemion germańskich. Reinhard Wolters ujmuje natomiast brak reakcji Tyberiusza w kontekście odwołania przez niego nieco wcześniejszej wyprawy Germanika: ewentualnego triumfatora w wojnie z Fryzami Tyberiusz widziałby równie zazdrośnie i niechętnie, co właśnie zwycięstwa GermanikaReindhard Wolters, Die Römer in Germanien, C.H. Beck 2000, s. 61..