Wiadomo również o istnieniu innej kultury, znanej jako Tazabagyab. Pojawiła się ona ok. roku 1500 p.n.e. koło Chorezmu, na południe od Jeziora Aralskiego i jest kolebką ludów irańskich zach. Turkiestanu. Kultura ta zawierała elementy kultury andronowskiej, której zasięg rozciągał się od Uralu do jez. Bajkał, a na południu sięgał Syr-darii. Kultura andronowska była pierwszą, która dysponowała rydwanami bojowymi, ciągniętymi przez konie. Jej mieszkańcy żyli w osadach, uprawiali ziemię i hodowali zwierzęta. Umieli wytwarzać broń i narzędzia codziennego użytku z brązu.
Persowie, Grecy i nomadzi thumb|upright=1.5|Imperium Achemenidów w okresie swego rozkwitu
Sogdiana, Baktria i imperium Achemenidów W starożytności na terenie Uzbekistanu dwoma głównymi organizmami państwowymi, zamieszkałymi przez ludy irańskie, były: Sogdiana w rejonie Samarkandy i Buchary oraz Baktria, zajmująca południe Uzbekistanu i północ Afganistanu. Mieszkańcy Indii nazywali Baktryjczyków bahlikâ, zaś Chińczycy znali ich pod nazwą daxia. Stolica Baktrii mieściła się w mieście Zariaspa, późniejsza Baktra (obecnie Balch). Z kolei Sogdyjczycy prawdopodobnie w V w. p.n.e. założyli Samarkandę – początkowo pod legendarną nazwą Maracanda.