Epoka brązu W latach 2200–1700 p.n.e. południe Uzbekistanu i Turkmenistanu zamieszkiwała zaawansowana cywilizacja epoki brązu, znana pod nazwą baktryjsko-margiańskiej (ang. Bactria–Margiana Archaeological Complex, BMAC). Była ona spokrewniona z cywilizacją Doliny Indusu, stanowiła mieszankę ludów autochtonicznych, nieindoeuropejskich. Obecnie ludność ta całkowicie zaginęła, wyparta przez ludy indo-aryjskie z zach. Kazachstanu. Warstwy archeologiczne (np. w Dżarkutan niedaleko granicy z Afganistanem) dowodzą istnienia cywilizacji o miejskim sposobie życia, w której znano i stosowano metody irygacji, uprawiano pszenicę i jęczmień oraz prawdopodobnie znano pewien rodzaj pisma. Od ok. roku 1700 p.n.e. Indoariowie zaczęli emigrować do Indii. Zostali zastąpieni przez irańskie plemiona pasterskie z Sogdiany, które zmieniły tu tryb życia na osiadły.