Pierwsza połowa XIX w. Głównym przedstawicielem literatury austriackiej w XIX w. jest Franz Grillparzer, tworzący zróżnicowane formalnie dzieła, inspirowane rozmaitymi prądami kulturowymi (oświeceniem, klasycyzmem, romantyzmem niemieckim). Grillparzer pisał głównie dramaty, ale także opowiadania, m.in. uchodzące za najlepsze i najbardziej reprezentatywne Klasztor pod Sandomierzem (Das Kloster bei Sendomir) oraz Ubogi grajek (Der arme Spielmann, obydwa 1848).
Innym ważnym przedstawicielem tego okresu jest Johann Nestroy, który specjalizował się w tworzeniu sztuk komediowych o rysach satyrycznych i parodycznych, co było szczególnie trudne w związku z obowiązującą cenzurą.
Z kolei Ferdinand Raimunds tworzył romantyczne komedie, w których istotną rolę odgrywała magia, bajkowa akcja, czy szczęśliwe zakończenia uzyskane na zasadzie deus ex machina. Często w swoich sztukach wyrażał moralne alegorie.
Głównym przedstawicielem prozy początków XIX w. w Austrii był Adalbert Stifter. Jego utwory charakteryzują się poszukiwaniem piękna i dobra;