Jednym z ważniejszych nośników idei oświecenia w literaturze był założony w roku 1777 Wienerischer Musen-Almanach (od roku 1786 Wiener Musen-Almanach) – rocznik literacki redagowany początkowo przez Josepha Franza von Ratschky oraz , a który był od roku 1781 współredagowany (a w niektórych latach nawet redagowany samodzielnie) przez . Ważne miejsce w literaturze Austrii tego okresu grał także , który napisał nawiązujące do tradycji masońskich eposy rycerskie Doolin von Maynz (1787) oraz Bliomberis (1791). Jego poezja wpisała się zaś w nurt antyklerykalny. W ramach tego nurtu tworzył również niedoszły mnich . Klasyczna wizja poezji wpłynęła istotnie na późniejszych autorów (m.in. na Franza Grillparzera). Autor ten przyczynił się też znacznie do zwiększenia poziomu teatru austriackiego tego okresu. Kolejnym ważnym dramaturgiem tego okresu, historyczną tematyką swoich utworów już jednak bardziej tkwiący w romantyzmie, był .