W Warszawie poeta zapoznał się z polskimi artystami-skamandrytami, takimi jak Julian Tuwim, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń, utrzymywał również kontakty z Leonardem Podhorskim-Okołowem, Stanisławem Stempowskim i Józefem Łobodowskim. Małaniuk starał się nawiązać dialog między artystami polskimi i ukraińskimi, pomimo niesprzyjających warunków politycznych. Polscy poeci wysoko cenili twórczość Małaniuka i tłumaczyli jego prace. W 1939 Małaniuk uczestniczył w obronie stolicy Polski przed wojskami niemieckimi.
W czerwcu 1949 poeta przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. Na początku amerykańskiego etapu swojego życia pracował fizycznie, potem został zatrudniony w biurze inżynierskim w Nowym Jorku. W tym też mieście poeta zmarł 16 lutego 1968. Pochowany został na cmentarzu w South Bound Brook w New Jersey.
Twórczość Spuścizna twórcza poety jest dosyć różnorodna zarówno pod względem ideowym, jak i tematycznym. Swe zbiorki poezji i esejów wydawał Małaniuk m.in. w Paryżu, Lwowie, Hamburgu, Filadelfii, Nowym Yorku.