formy bezokoliczników ścielić, pielić czy też forma loda w zdaniu „kup mi loda”, uznawane za niepoprawne na poziomie normy wzorcowej.
Norma językowa ma charakter dynamiczny i jest zmienna w czasie, przy czym warunkiem efektywności języka jest utrzymanie pewnej dozy stałości, stąd też mowa o „elastycznej stabilności” normy. Stosunkowo szybko zmieniają się elementy językowe tworzące normę użytkową; z kolei zmiany na poziomie normy wzorcowej, silniej czerpiącej z tradycji językowej, wymagają dłuższego czasu. Na pograniczu normy użytkowej i zjawisk nienormatywnych znajdują się takie formy jak wziąść, koniami, [wyrwać] zęba.
Hiperpoprawność
Hiperpoprawność przejawia się w unikaniu form zgodnych z normą językową i zastępowaniu ich formami niesłusznie uznanymi za lepsze. Wynika z niedostatecznej znajomości standardowych form językowych i może być spowodowana wpływami gwarowymi. Do hiperpoprawności dochodzi w wyniku błędnego rozszerzenia zakresu pewnej cechy bądź zasady językowej znanej mówiącemu.