W czerwcu 1963 zaśpiewał w Rigoletcie w Dublin Grand Opera Society. Podczas występu został dostrzeżony przez Joan Ingpen z Covent Garden, która zaproponowała mu zajęcie miejsca Giuseppe Di Stefano w wystawianej w Londynie Cyganerii. Również w 1963 po raz pierwszy wystąpił w telewizji, wykonując arię „Che Gelida Manina” z opery La Boheme w talk-show Sunday Night in the London Palladium emitowanym na kanale ITV. W 1964 wystąpił jako Idamantes w operze Idomeneusz, król Krety na Wielkim Festiwalu Operowym w Glyndebourne. W 1965 zadebiutował w La Scali w roli Rodolfo w Cyganerii, do której został zaproponowany przez Herberta von Karajana. W tym samym roku odbył trasę koncertową po Australii (m.in. z Joan Sutherland i Richardem Bonynge’em), gdzie wystąpił w Lunatyczce, Napoju miłosnym, Łucji z Lammermooru i Traviacie. Również w 1965 zadebiutował na amerykańskiej scenie, grając w Łucji z Lammermooru w Miami Opera House. Został także uhonorowany nagrodą Carlotta. W 1967 po raz pierwszy wystąpił w San Francisco Opera (w Cyganerii), a w grudniu tego samego roku zagrał Rudolfa w Cyganerii w Teatrze Miejskim w rodzinnej Modenie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Luciano Pavarotti · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.