Po pozytywnych wynikach testów jeszcze w tym samym roku przeprowadzono oficjalną prezentację karabinu przed komisją na szczeblu generalskim (pokaz przeprowadzał osobiście Maroszek uzyskując przy oddaniu 10 strzałów 100% trafień w cel).
W Wojsku Polskim thumb|kbsp wz. 38M Po zakończeniu programu badawczego powołana została specjalna komisja, której powierzono zadanie wszechstronnej analizy karabinu Maroszka pod względem przydatności dla Wojska Polskiego. Na początku 1938 r. podjęto warunkową decyzję o rozpoczęciu produkcji i przyjęciu karabinu na wyposażenie jako kbsp wz. 38M, o ile przejdzie on pozytywnie testy poligonowe.
Jeszcze przed ostatecznym wynikiem testów, rozpoczęto przygotowania do uruchomienia produkcji seryjnej, a pomiędzy marcem a majem 1938 r. zamówiono w Fabryce Broni w Radomiu serię informacyjną 72 szt. karabinów. W wyniku obiecujących rezultatów testów 13 lipca 1938 r. wiceminister spraw wojskowych gen. Aleksander Litwinowicz polecił Departamentowi Uzbrojenia zamówić kolejne 55 szt. karabinów w Zbrojowni nr 2 w Warszawie, w celu przetestowania ich w jednostkach liniowych. 24 lutego 1939 r. Instytut Techniczny Uzbrojenia zlecił modernizację karabinów ukierunkowaną na zwiększenie ich celności, brak jednak szerszych informacji odnośnie wykonania tego zlecenia. Ogółem do lipca 1939 r. wyprodukowano ok.