Dodano karabin maszynowy MG34 oraz miejsce na drugą radiostację (dodano wnękę na prawym boku kadłuba). Oprócz tego wydłużono wnękę po lewej stronie. Zainstalowano też stelaż na amunicję. Alkett produkował te pojazdy od września 1941 do lutego 1942 roku. Po wyprodukowaniu 284 sztuk wprowadzono wersję Ausf FD. Doyle, Niemieckie pojazdy wojskowe II wojny światowej, s. 108. StuG 40 Ausf. F (1942, 359 egzemplarzy) Prototyp tej wersji bazował na wersji Ausf. E. Jednak była to wersja z długolufową armatą 75 mm StuK 40 L/43. Nowa armata była połączeniem komory zamkowej Kruppa i lufy działa PaK 40 L/46 produkcji Rheinmetall. Jednakże już po zainstalowaniu w 120 pojazdach zrezygnowano z niej na rzecz działa z jeszcze dłuższą lufą – 7,5 cm StuK 40 L/48. Broń tego drugiego typu była montowana aż do końca serii produkcyjnej Ausf. F. Produkcję wersji „F” rozpoczęto w zakładach Alkett na początku 1942 roku, ale we wrześniu tego samego roku przerwano ją na rzecz wersji Ausf. F/8. Począwszy od tego modelu, StuG zaczął przejmować rolę niszczyciela czołgówD. Doyle, Niemieckie pojazdy wojskowe II wojny światowej, s. 109. StuG 40 Ausf. F/8 (1942, 334 egzemplarze) Zmiana oznaczenia wersji Sturmgeschützów z Ausf. F na Ausf. F/8 była związana z wykorzystywaniem w produkcji ulepszonych podwozi czołgu Panzer III Ausf. L (8.