C wszedł do produkcji w zakładach Alkett w kwietniu 1941 roku. Ta seria miała tylko 50 pojazdów i została wykonana do końca tego miesiąca. Konstrukcyjnie, oprócz zmienienia rodzaju peryskopu, zmodyfikowano też amortyzatory hydrauliczne pierwszego i ostatniego koła jezdnego po obu stronachD. Doyle, Niemieckie pojazdy wojskowe II wojny światowej, s. 100-105. StuG III Ausf. D (1941, 150 egzemplarzy) Linie produkcyjne Alketta nie pozostały długo bezczynne. W maju rozpoczęto produkcję wersji Ausf. D. Zewnętrznie nie do odróżnienia od wersji Ausf. C, Ausf. D miał lepiej utwardzony powierzchniowo przedni pancerz, co było konieczne, ponieważ działa ppanc. i czołgi przeciwnika stawały się skuteczniejsze. Wniosek konstrukcyjny: drobne poprawki w porównaniu z wersją „C”. Trzy pojazdy po wyposażeniu w wydajniejsze filtry powietrza i ulepszony układ chłodzenia wysłano do Afryki Północnej, gdzie walczyły w składzie Sonderverband 288D. Doyle, Niemieckie pojazdy wojskowe II wojny światowej, s. 105-106. StuG III Ausf. E (1941-42, 284 egzemplarze) Zachęcony powodzeniem poprzednich wersji StuGów Waffenamt zamówił 500 sztuk ulepszonej wersji Ausf. E. Pojazdy te różniły się od wersji „C” i „D” tylko kształtem nadbudówki. Inaczej wyprofilowano boki nadbudowy kadłuba.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sturmgeschütz III · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.