Węgierski system, obsługiwany od 1999 r. przez tamtejszy urząd patentowy, wymagał udokumentowania poszukiwań właścicieli praw poprzez ogłoszenie w ogólnokrajowej gazecie faktu wszczęcia tychże, a następnie, o ile właściciel się nie zgłosił, złożenia wniosku i opłaty (ok 350 EUR). Po analizie wniosku węgierski urząd patentowy przyznawał status utworu osieroconego, który umożliwiał jego opublikowanie, również w celach komercyjnych. W 2009 r. zmieniono zasady tego systemu aby dostosować go legislacji Unii Europejskiej. System ten okazał się dość niewydolny – skorzystało z niego tylko kilka instytucji w stosunku do niewielkiej liczby utworów i jeszcze mniej podmiotów komercyjnych.
Komisja Europejska stworzyła w 2007 r. raport na temat dzieł osieroconych i trudności związanych z ich digitalizacją, który następnie został poszerzony w 2008 i 2009 r. W maju 2011 r. Komisja ogłosiła finalny projekt dyrektywy, który, mimo wielu negatywnych opinii wyrażonych w ramach konsultacji społecznych, został przyjęty na drodze konsensusu w Parlamencie Europejskim 13 września 2012.