Po wyczerpującej, rocznej kampanii w trudnym terenie, który sprzyjał chorobom jego wojsk, w 43 Ma Yuan pokonał i zabił siostry Zheng oraz wielu ich zwolenników. Ma Yuan, korzystając ze swoich doświadczeń na północy, przystąpił teraz do realizowania polityki przymusowej kolonizacji, osiedlając wielu pokonanych Yue w specjalnych osadach. Jednocześnie zbudował w regionie wiele mostów, portów, kanałów irygacyjnych i fortyfikacji, tworząc także wiele nowych powiatów (縣, xian). Zmuszając tubylców do przyjęcia chińskich praw przetopił święte bębny z brązu, będące symbolem władzy lokalnych wodzów, na statuę konia, którą wysłano do Luoyangu w darze cesarzowi.
Wczesną zimą 44 Ma Yuan był z powrotem w Luoyangu i chociaż w trakcie kampanii na południu niemal połowa jego armii zmarła na malarię, ci którzy przeżyli zostali teraz sowicie wynagrodzeni. Sam Ma Yuan w nagrodę za swoje zwycięstwo otrzymał tytuł markiza (侯, hou) Xinxi. Kilka tygodni po jego przybyciu do Luoyangu Xiongnu i Wuhuan zaatakowali jego rodzinny powiat Fufeng. Ma Yuan został wysłany przeciwko nim, jednak jesienią 45 poniósł klęskę w walce z Wuhuan, tracąc jedną trzecią powierzonej mu kawalerii.