Jej młodością podtrzyma on energię w swoim starzejącym się ciele. W książce opisano przygotowanie takiej nastolatki do ślubu ze starszym od jej ojca Sultanem. Także związane z tym uczucia jego starszej żony Sharify. A.S. szczegółowo i bardzo ciekawie opisuje zwyczaje afgańskie. opisuje też nędzę zniszczonego wojnami Kabulu, w którym wdowy po żołnierzach sprzedają swoje ciało, by ratować od śmierci głodowej swoje dzieci. Rozwiązaniem bywa też kradzież. Nie jest już (jak za talibów) karana utratą ręki, ale uwięzienie żywiciela rodziny skazuje rodzinę na głód. W książce przedstawiono udział głównego bohatera Sultana w takiej zmianie losu człowieka, który go okradł ze sprzedawanych w księgarni pocztówek.
Kontrowersje A.S. zaproszono na 3 miesiące do afgańskiego domu. Książka o nim przyniosła goszczącej u niego A.S. sławę. On sam poczuł się zdradzony. W książce przedstawiono go jako ciężko pracującego intelektualistę i znawcę afgańskiej kultury, który godnie przetrwał reżimy, ale w domu pozostał nie znającym litości tyranem zmuszającym do niewolniczej pracy swoje dzieci. Zmiana imienia nie oszczędziła jego osoby – zbyt jest znany w Kabulu. Rais pozwał A.S. w Norwegii do sądu za zniesławienie i osąd jego charakteru, rodziny i Afganistanu.