Dokładna data jego śmierci nie jest znana, stało się to pomiędzy rokiem 1878 a 1881.

Poglądy Królikowskiego Poglądy Królikowskiego prawie nie ewoluowały w całym okresie jego życia. Inspirowali go saintsimoniści, francuscy rewolucjoniści i utopijni socjaliści, ikaryjczycy, rosyjscy mistycy (Korobow). Były głęboko religijne i radykalne.

Królikowski był mesjanistą, wierzył w rychłą wielką zmianę przyniesioną przez wybrany lud, wynikającą z religijnych przesłanek, poprzedzoną cierpieniem. Uważał, że niedługo nadejdzie Królestwo Boże na Ziemi i na świecie zapanują wartości ewangeliczne. Rehabilitował więc doczesność, interesował się immanencją bardziej niż transcendencją, pisał programy polityczne. Był moralistą. W Chrystusie widział bardziej nauczyciela niż zbawiciela. Uzasadnień dla swoich teorii szukał w Ewangelii. Szczególną rolę nadawał Polakom – Polska, „kamień odrzucony z budowli politycznej „ (nawiązanie do rozbiorów), miała stać się „kamieniem węgielnym” przyszłego świata. Emigranci polscy mieli być apostołami Królestwa Bożego.