poemat Pochwała Rodu Gęsiego wypowiedziana przed obliczem Boga ku przestrodze i zbudowaniu braci szukających zbawienia wiecznego swojej Ojczyzny (Paryż 1862), w którym opisywał gęsie stado, nie potrzebujące soborów, sejmów, pisanych praw i proroków – stawiał je za wzór wspólnotom ludzi, tak samo jak same gęsi: samodzielne i odważne, nie uginające się przed armatami i mocarzami – człowiekowi; zbiór utworów Zbawienie Ojczyzny hasłem naszym! Słowo z powodu pisma jakiegoś jegomościa, niby Anioła Bożego z Amatei, a rzeczywiście najemnego służalca ciemięstwa habsburskiego w Polsce (Bendikon 1866), które było reakcją na klęskę powstania styczniowego i list biskupa krakowskiego Gałeckiego potępiający je. Głosem w dyskusji o panslawizmie było dzieło Do panslawistów. Pogłos odwiedzin niby-słowiańskich w Moskwie w 1867 roku (Zurych 1868–1874), będące summą poglądów Królikowskiego i odezwą do Rosjan.

Na początku lat ’70 Królikowski zafascynował się rosyjskim mistykiem Korobowem, którego uznał za apostoła, jednakże próba założenia wokół niego bractwa nie powiodła się.

W 1877 roku Królikowski wyemigrował do Ameryki, gdzie nadal zajmował się Korobowem i ikaryzmem, publikował.