W układzie współrzędnych temperatura–skład przedstawia się wykresy fazowe, wskazujące granice termodynamicznej trwałości określonych faz (kryształów o określonej budowie). Pomiędzy obszarami występowania pojedynczych faz mieszczą się „obszary współistnienia” – pola wykresu, w których stop zawiera dwie fazy, znajdujące się w równowadze termodynamicznej. Stopy zawierają fazy zgodne z wykresami wtedy, gdy szybkość ogrzewania lub chłodzenia jest bardzo mała. W tych warunkach mogą zakończyć się powolne procesy dyfuzji w fazie stałej, np. proces dyfuzji jonów metalu rozpuszczonego w kryształach obcej sieci do ich powierzchni i tworzenie tam nowych kryształów, o innej strukturze (kryształy fazy współistniejącej).

Stopy otrzymywane w wyniku szybkiego chłodzenia mogą zawierać kryształy roztworów przesyconych (skład opisany punktami w obszarze współistnienia), o silnie zdefektowanej sieci krystalicznej, charakteryzujące się mniejszą plastycznością, a większą twardością i kruchością.

Wykresy fazowe stopów miedzi z niklem, cyną i cynkiem wyjaśniają zależność właściwości metalu od zawartości dodatku stopowego.