Kształt otworów okiennych jest zróżnicowany. Okna naw bocznych są duże, ostrołukowe, ze ściętymi glifami, a otwory okienne w południowej ścianie nawy są niewielkie, zamknięte łukiem odcinkowym. Oryginalne (sprzed późnogotyckiej przebudowy), smukłe, ostrołukowe okna zachowały się w prezbiterium; są przeszklone neogotyckimi witrażami z początku XX w.
Dachy są dwu- i, nad przybudówkami i nawami bocznymi, jednospadowe. Na kalenicy nad nawą główną umieszczono sygnaturkę. Hełm, którym przykryto wieżę, ma kształt ostrosłupa, iglicy.
Ściany prezbiterium zdobi oryginalny, częściowo skuty kamienny gzyms główny oraz poważnie zniszczony gzyms podokienny. Fragment pierwotnego gzymsu głównego przetrwał również we wschodniej ścianie nawy głównej.
Powierzchnia użytkowa budynku wynosi ok. 17 000 m², kubatura liczy ok. 880 m³.