W tym samym roku podczas mistrzostw Europy w Windischgarsten zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym na 20 kilometrów. W 1998 roku trenerem kadry został Jurij Albers i pod jego opieką Sikora w 1999 zdobył dwa złote medale podczas zimowej uniwersjady w słowackim Popradzie. Pierwszy w sprincie na 10 km, a drugi w biegu na dochodzenie. W 2000 roku na mistrzostwach Europy w Zakopanem zdobył złoty medal w biegu pościgowym i srebrny w sztafecie.
Następnie wywalczył srebrny medal w biegu pościgowym na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku. Rozdzielił tam na podium Francuza Raphaëla Poirée i Ole Einara Bjørndalena z Norwegii. W sezonie 2003/2004 zajął też trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej biegu indywidualnego (w klasyfikacji generalnej był siódmy).
Na rozgrywanych w 2006 roku igrzyskach olimpijskich w Turynie zdobył srebrny medal w biegu masowym, przegrywając o 6,3 sekundy z Michaelem Greisem. Trzecie miejsce zajął Ole Einar Bjørndalen. W sezonie 2005/2006 wygrał klasyfikację końcową sprintu przed Bjørndalenem i Poirée, jednocześnie zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji biegu masowego. W klasyfikacji generalnej Sikora był czwarty, 69 punktów za trzecim w klasyfikacji Niemcem Svenem Fischerem.