Xianbei w Chinach Mimo to w Epoce Trzech Królestw (220 – 265) Xianbei nadal atakowali północne Chiny, a ich grupy osiedliły się w dolinie rzeki Sanggan w prowincji Shanxi i w rejonie dzisiejszego Hohhot. W latach 60 i 70 trzeciego wieku ich kolejne, wspólne z miejscowymi Xiongnu rebelie sprawiały kłopot nowej dynastii Jin (265 – 420). W roku 294 wybuchł wielki bunt, który oprócz Xianbei i Xiongnu objął także Qiang i Di i został stłumiony dopiero w roku 299. Xianbei wzięli także udział w wojnach domowych, które toczyły się pod koniec panowania Zachodniej Dynastii Jin (265 – 316), w roku 306 razem z Wuhuan plądrując Chang’an. Znacznie ważniejsze dla ich przyszłości wydarzenia miały jednak miejsce w Mandżurii, gdzie posiadający chińskie wykształcenie Murong Hui (283 – 333) stworzył państwo opierające się na wielkiej liczbie chińskich doradców i urzędników. W roku 294 ustanowił on stolicę w Mandżurii i popierał rozwój rolnictwa, w którym dominującą rolę odgrywali Chińczycy znajdujący w jego państwie ucieczkę przed wojnami toczącymi północne Chiny. W skład swojej armii włączył on piechotę i machiny oblężnicze, a jego wzrastająca militarna siła przyciągnęła do niego inne grupy Xianbei. Spośród nich Murong Hui musiał walczyć z Yuwen, a oprócz tego także z koreańskim królestwem Fuyu.