Jego syn, Murong Huang (337 – 348), w roku 337 ogłosił się królem, zapoczątkowując tym samym tzw. Wcześniejsze Yan (337 – 370), z ośrodkiem w dzisiejszym Hebei i Henanie. W Epoce Szesnastu Królestw Murong utworzyli na terenie północnych Chin jeszcze państwa Późniejsze Yan (384 – 409) z ośrodkiem w Hebei, Zachodnie Yan (384 – 396) z ośrodkiem w Shanxi i Południowe Yan (398 – 410) z ośrodkiem w Szantungu. Ponadto inna grupa Xianbei utworzyła Zachodnie Qin (385 – 431) z ośrodkiem w Gansu. Największy sukces odniósł jednak wchodzący w skład Xianbei lud Tuoba, z którego wywodziła się Północna Dynastia Wei (386 – 535). W roku 439 zjednoczyła ona północne Chiny, kończąc tym samym Epokę Szesnastu Królestw, i panowała w nich aż do roku 535. Najdłużej trwającym założonym przez Xianbei państwem było Tuyuhun (312 – 663), istniejące w rejonie jeziora Kuku-nor, które zostało założone przez członka rodu Murong. Dopiero król Tybetu Songcen Gampo (609/614 – 649) podporządkował sobie to państwo, które ostatecznie zostało włączone do Tybetu w roku 663. W Chinach Xianbei stopniowo ulegli sinizacji i przestali istnieć jako odrębny naród. Część z nich weszła wraz z innymi ludami w skład konfederacji Rouran.
Przypisy
Bibliografia Podgląd ograniczony Podgląd ograniczony
Podgląd ograniczony