W 1893 roku Paul Otlet wraz ze swoim współpracownikiem postanowili stworzyć „Międzynarodowy Instytut Bibliografii Socjologicznej” mający za zadanie centralizację i koordynację prac naukowych z zakresu nauk społecznych. Rosnące ambicje belgijskich prawników i entuzjastów bibliografii doprowadziły do zorganizowania w 1895 roku w Brukseli, Międzynarodowej Konferencji Bibliografii, na której to przedstawiono potrzebę stworzenia powszechnej bibliografii, rejestrującej piśmiennictwo naukowe ze wszystkich dziedzin oraz międzyrządowej Unii Bibliograficznej. Efektem spotkania było powstanie „Międzynarodowego Instytutu Bibliograficznego”, zatwierdzonego dekretem królewskim z dnia 12 września 1895 r. Celem nowo powstałej instytucji było stanie się ogólnoświatowym ośrodkiem informacji, przygotowywano więc kartoteki dokumentacyjne oparte na zmodyfikowanej na własne potrzeby Klasyfikacji Dziesiętnej, amerykańskiego bibliotekarza Melvila Deweya, rozwijano międzynarodową współpracę, działalność publikacyjną oraz usługi informacyjne. Idee Paula Otleta i Henri La Fontaine’a rozwijały się prężnie do wybuchu I wojny światowej, dając podstawę do budowy nowoczesnej informacji naukowej.