Historia Początki informatologii datuje się na lata 50. XX wieku. Jednak korzenie współcześnie pojmowanej działalności naukowo-informacyjnej sięgają czasów starożytnych, okresu powstawania pierwszych bibliotek. Jednym z pierwszych środków informowania o zbiorach, wyręczającym w pewnym stopniu pracownika biblioteki, był katalog. Schyłek średniowiecza przyniósł potrzebę wprowadzenia ulepszonej formy wykazu, którego postacią był katalog centralny. Umożliwiał on poszerzenie dotychczasowych inwentarzy o informację dotyczące innego położenia, właściciela, dzieła odnotowanego w skorowidzu. Kolejną fazą rozwoju informacji było wprowadzenie bibliografii, niezbędnej w odnotowywaniu rosnącej ilości publikacji. W związku z wynalezieniem przez Jana Gutenberga ruchomych czcionek, bibliografie stały się szczególnie potrzebne, informacje udzielane za pośrednictwem drukarzy, księgarzy, bibliotekarzy czy też pozyskiwane poprzez katalogi, stały się niewystarczające Gwałtowny rozwój bibliografii, katalogów, a zarazem działalności informacyjnej przypada na wiek XIX. Okres szybkiego rozwoju technologii oraz nauki. Wtedy też zaczęła się kształtować za sprawą Paula Otleta i Henri La Fontaine’a, zorganizowana działalność informacyjna, określana jako „dokumentacja naukowa”.