Karola Boromeusza w Pińsku w: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. V, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, t. 3, red. D. Piramidowicz, Kraków 2016, s. 133-145, il. 329-360
- tu pełna dotychczasowa bibliografia, spis archiwaliów oraz ilustracje.
Architektura Kościół usytuowany jest w pn.-wsch., części obecnego centrum miasta, na placu otoczonym zabudową miejską z 2. poł. w. XX, przy ul. Kirowa (w dwudziestoleciu międzywojennym przy Albrechtowskiej, następnie, po r. 1936, przy 84 Pułku Strzelców Poleskich). Zwrócony prezbiterium na pn.-zach. Murowany z cegły, tynkowany na biało. Korpus nawowy na planie prostokąta, trzyprzęsłowy, o środkowym przęśle nieco szerszym, zryzalitowanym w elewacjach bocznych; od frontu kwadratowa wieża nieznacznie wtopiona w korpus, zamknięcie nawy prostą ścianą, z niewielką, płytką, trójbocznie zamkniętą wnęką (absydą), wtopioną w znacznie niższą w bryle zakrystię, prostokątną w planie, nieco węższą od korpusu, przylegającą do niego od pn.-wsch. Wnętrze salowe, o mocno wysuniętych filarach wspierających szerokie gurty, pomiędzy którymi rozpięte przęsła szerokiej kolebki sklepiennej, z lunetami.