Kruchta nakryta sklepieniem krzyżowym, zakrystia i składzik stropami.
Zagadnienia artystyczne Piński kościół księży komunistów (zwanych też bartoszkami lub bartolomitami) należy do nielicznych świątyń tego zgromadzenia w I Rzeczypospolitej, a po kościele węgrowskim jest zapewne wśród nich najokazalszy. To druga świątynia wystawiona na tym miejscu – o pierwszym drewnianym kościele z r. 1695 nic w zasadzie nie wiadomo. Budowa obecnego gmachu przypadła na r. 1782, a więc moment, gdy nawet na prowincjonalnym Polesiu formy barokowe przeżywały swój schyłek. W tym jednak przypadku zdecydowano się na wzniesienie gmachu całkowicie należącego do tej stylistyki, a pod pewnymi względami nawet może anachronicznego. Są to jednak formy niebanalne i nie znajdujące analogii w architekturze Polesia, a nawet na obszarze W. Ks. Lit. tego czasu - bryła jest zwarta, z masywną wieżą. Trudno tę architekturę powiązać z innymi budowlami Pińska tego czasu, zachowanymi (jak pobliski kościół Bernardynów, budowany niemal równolegle, ale w znacznie bardziej konwencjonalnych formach), jak i niezachowanymi (kościoły Dominikanów, Jezuitów).