Po I wojnie światowej – jak widać na fotografiach archiwalnych – zniknęło większość wyposażenia kościoła, w tym ołtarz główny, trzy ołtarze boczne, ambona i ławki. Można więc przypuszczać, że świątynia została zajęta przez wojska okupacyjne i użytkowana niezgodnie z przeznaczeniem, np. jako skład lub lazaret. W okresie międzywojennym kościół pełnił funkcję filialnego parafii katedralnej, zaaranżowano wtedy prowizoryczny wystrój, z użyciem reliktów dawnego wyposażenia. W r. 1932 został tu ochrzczony późniejszy wybitny reporter – Ryszard Kapuściński. Drugą wojnę światową przetrwał bez zniszczeń i został zamknięty dopiero w r. 1960, kiedy ulokowano w nim magazyn. W latach 1980-1983 dokonano adaptacji świątyni na salę wystawową, zapewne wówczas przepadła reszta wyposażenia. W r. 1993 budynek został przearanżowany na salę koncertową i zainstalowano w nim organy elektronowe. W r. 2013 przeprowadzono gruntowny remont, m.in. dachu a elewację pd.-wsch. połączono poprzez łącznik z nowym budynkiem mieszczącym kasy i hall. W oknach umieszczono współczesne witraże o tematyce świeckiej. W celu przystosowania do obecnej funkcji w prezbiterium zbudowano drewnianą estradę, w nawie zostały ustawione rzędy foteliMarcin Zgliński, Kościół Komunistów p.w. Św.