Odmawiając skierowania wojsk na front wschodni, Bułgarzy okupowali przyłączone do swojego państwa ziemie należące przed 1941 do Grecji, brali także udział w zwalczaniu partyzantki jugosłowiańskiej.
W 1940 w Bułgarii przyjęta została ustawa o ochronie narodu bułgarskiego, uderzająca w prawa obywatelskie Żydów, wzorowana na ustawodawstwie niemieckim, ograniczająca jednak uprawnienia Żydów w mniejszym stopniu. Antysemityzm w Bułgarii był obecny jedynie na skrajnej prawicy, a Borys III nie popierał założeń ustawy. Uważał jednak, że jeśli nie zostanie ona wprowadzona w życie, Niemcy narzucą Bułgarii znacznie bardziej restrykcyjne ustawodawstwo antyżydowskie. Większość bułgarskich Żydów nie została jednak deportowana do obozów zagłady; rozpoczęte już wywózki przerwano. W obronie Żydów wystąpiła opozycja, intelektualiści oraz hierarchia prawosławna – metropolita Sofii Stefan osobiście interweniował u cara w tej sprawie..