Rozpoczęła przygotowywanie rozprawy habilitacyjnej, ale nie zdołała jej ukończyć, ogłosiła jedynie część wyników badań (Pochodzenie flory kośnych łąk północnej części Tar i Podtatrza, „Fragmenta Floristica et Geobotanica”, 1965). 31 grudnia 1975 r. przeszła na emeryturę.

Była przed wojną członkinią Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (1931–1939) oraz Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych (1932 r.). Po wojnie należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz do Polskiego Towarzystwa Botanicznego (prawdopodobnie od końca lat 40. XX w.). Znała biegle język niemiecki, francuski oraz łacinę, słabiej język angielski.

Zmarła 20 kwietnia 1985 w Krakowie, pochowana została na cmentarzu Rakowickim we wspólnym grobie z mężem, zmarłym tragicznie latem 1971 r. w czasie zbierania roślin w górach greckich.