Działalność naukowa Od 1928 r. była zaangażowana w badania naukowe w Tatrach, a od 1962 r. również w Pieninach. Jeszcze przed II wojną światową odbyła kilka wypraw naukowych, m.in. w latach 1933–1936 uczestniczyła w corocznych badaniach w Górach Czywczyńskich w Karpatach Wschodnich, w 1936 była w Bułgarii, rok później w Rumunii, w 1938 — w Jugosławii. Po wojnie, wspólnie z mężem i jego asystentami, prowadziła badania fitosocjologiczne w górach Europy. Brała w związku z tym udział w podróżach naukowych: w 1957 r. do Jugosławii, a w 1959 do Austrii. W 1959 roku uczestniczyła w Międzynarodowej Wycieczce Geobotanicznej do Czechosłowacji. Ponadto wyjeżdżała do Austrii i Francji (1960), Włoch (1961), Jugosławii i Francji (1962), Rumunii (1963) i Francji (1964). thumb|Skalnica tatrzańska (Saxifraga wahlenbergii Ball) - jeden z opracowanych przez S. Pawłowską endemitów tatrzańskich Zainteresowania naukowe Stanisławy Pawłowskiej obejmowały systematykę, florystykę, fitogeografię i fitosocjologię. Przez lata pracy w Instytucie Botaniki PAN opracowała kilkanaście taksonów dla wydawnictwa Flora Polska (m.in. rodziny Saxifragaceae, Linacaea, Primulaceae, Geraniaceae, Oxalidaceae, Apocynaceae i Zygophyllaceae oraz rodzaje Ajuga, Teucrium, Scutellaria, Marrubium, Sideritis, Swertia, Centaurium, Serratula czy Leontodon).