Kość nadkątowa jest dłuższa i wyższa niż u Blasisaurus; Cruzado-Caballero i inni nie stwierdzili typowego dla kaczodziobych bocznego otworu. Oglądana z góry, zdała im się bardzo wypukła bocznie. Buduje ona płytką część kubkowatego kształtu panewki stawu żuchwowego. Do znajdującego się poniżej panewki głębokiego wyżłobienia przyczepiał się za życia zwierzęcia mięsień skrzydłowy grzbietowy. Grzbiet oddziela to miejsce od powierzchni kątowej. Występuje długi i silny wyrostek zastawowy, bocznie spłaszczony, na którego stronie brzusznej paleontolodzy lokalizują miejsce przyczepu mięśnia skrzydłowego brzusznego.
Kość jarzmowa przypomina spotykaną u Blasisaurus i nieopisanego jeszcze hadrozauryda z Blasi 4. Wyrostek przedni przypomina spotykany u Velafrons i lambeozaura. Rozpościera się bardziej grzbietowo niż u Tethyshadros czy telmatozaura, z mniejszym pochyleniem do przodu części tylno-grzbietowej niż u Blasisaurus. W przeciwieństwie do tego ostatniego na rzeczonym wyrostku znajduje się jeszcze kolejny wyrostek szczękowy, kierujący przyśrodkowo i nieco do przodu. Wyrostek zaoczodołowy, trójkątny w przekroju, idzie w kierunku tylno-grzbietowym, tworząc z długą osią kości kąt 58°.