Kość szczękowa, dość wąska, mierzy 22,7 cm w kierunku przednio-tylnym. Występuje szeroka, wklęsła, nierówna premaxillary shelf. Do tyłu od niej leży otwór szczękowy. Od strony przyśrodkowej zauważa się ponadto 15 połączonych ze sobą otworów. W zachowanym drugim kawałku kości szczękowej doliczono się 14 pozycji zębów. Po stronie bocznej uwagę zwraca wydatny ectopterygoid ridge, zakręcający brzusznie. Zęby szczękowe Cruzado-Caballero i współpracownicy opisują jako węższe od zębowych, o lancetowatych koronach typowych dla Hadrosauridae, z obecną pośrodkową krawędzią szkliwa, bez ząbkowania obserwowanego u telmatozaura czy Tethyshadros, podobnie jak u Blasisaurus. Iloraz wysokości do szerokości wynosi 3,1.
Kość zębowa mierzy 44,5 cm. Przednia jej część odgina się do dołu pod kątem 15-20°, odróżniając się od większości azjatyckich krewnych Arenysaurus. Zachowała niewielką część baterii zębowej, z 12 zębami (pozycji było bowiem 37). Chodzi o charakterystyczną dla dinozaurów kaczodziobych strukturę, w której zużywające się zęby zastępowane były przez kolejne, oczekujące na swoją kolej. Hadrozaury odżywiały się skrzypowymi, paprotnikami, iglastymi czy prymitywnymi okrytonasiennymi, a więc twardym pokarmem, którego gryzienie powodowało ścieranie i zużywanie się zębów.