Przebudowę katedry w Lund przejął z rąk Carla Bruniusa w 1860, tuż po dyplomie. Właściwe prace przebiegały w latach 1863–1880. Architekt zalecił m.in. wyburzenie wież i wzniesienie ich od nowa. Usunął też gotyckie naleciałości w architekturze katedry, przebudował prezbiterium i usunął dwie małe wieżyczki, stojące po obu jego stronach.
Zadanie przebudowania katedry w Uppsali zleciła mu kapituła katedralna. Helgo Zettervall w zaproponowanym w 1874 projekcie za punkt wyjścia przyjął francuski późny gotyk a jako materiał budowlany zaproponował cement. W 1876 zmodyfikował projekt, biorąc pod uwagę wzory północnoniemieckiego gotyku ceglanego, jeśli chodzi o zewnętrzny wygląd katedry. Z tego względu jako budulca użył czerwonej cegły maszynowej. W efekcie restauracji katedra otrzymała nowe, neogotyckie wieże, wyższy dach i nowy system przyporowy. Pinakle, nisze i koronkowe szczyty architekt wykonał z cementu, co wzbudziło krytykę. Zmiany wprowadzone przez Zettervalla określano jako “nowe barbarzyństwo”;