wnętrze katedry, spokojne i zharmonizowane, nie wzbudziło już takich kontrowersji.
Zettervall był krytykowany również za swoje romantyzujące pojmowanie i szablonowe stosowanie koncepcji nowo wznoszonych budowli, co do których również stosował swoją zasadę „jedynie słusznego” wyglądu. Nastawienie środowisk opiniotwórczych zresztą się zmieniało – to co uważano w czasach jego młodości za postępowe, w latach późniejszych zaczęło być krytykowane przez jego współczesnych.
Nowe obiekty – Riksdagshuset thumb|Riksdagshuset
Znalazło to swój wyraz przy wznoszeniu nowego budynku parlamentu (i Banku Centralnego) na wyspie Helgeandsholmen, w czym Zettervall również brał udział – zaangażowano go wówczas, gdy wcześniejsze projekty budowy nowego obiektu odrzucono jako nie nadające się do realizacji. Zettervall wybrał sobie na pomocnika młodego architekta Arona Johanssona (1860-1936). Ich projekt był gotowy w roku 1890, ale spotkał się z silną opozycją. Opracowali więc oni projekt na nowo, ale krytyczne głosy nie ustawały;