W tym okresie firma była pełnoprawnym konkurentem Forda i Hillmana, a samochody brytyjskiej marki eksportowane były z dużym powodzeniem do krajów Wspólnoty Narodów. By sprzedawać więcej aut w Kanadzie, General Motors utworzyło nawet specjalną markę Envoy, która oferowała auta Vauxhalla. Z krytyką natomiast spotkały się modele Victor i Cresta, które zadebiutowały pod koniec tej dekady. Auta krytykowano za stylistykę, zbyt podobną do aut amerykańskich oraz podatność na korozję. Przez to popularność marki spadła na rynku brytyjskim, a coraz większą rolę zaczęły odgrywać rynki eksportowe.
Lata sześćdziesiąte W związku z ograniczonymi możliwościami produkcyjnymi w Luton, w 1962 roku otwarto nową fabrykę w Ellesmore Port. W 1963 roku zadebiutował nowy model Viva, który miał być konkurentem Forda Anglii. Vauxhall, został zmuszony przez General Motors do współpracy z niemieckim Oplem, przez co model ten oferowano w większości krajów europejskich jako Opel Kadett. Z biegiem czasu reputacji brytyjskiej marki zaczęła gwałtownie spadać m.in. ze względu na coraz gorszą jakość zabezpieczeń antykorozyjnych w samochodach firmy.