Bezlitośnie likwidował rzeczywistych, jak i domniemanych przeciwników politycznych, dokonując na nich regularnych masakr. Szacuje się, że jego rządy doprowadziły do śmierci 300–400 tysięcy Ugandyjczyków. Stale umacniał osobistą władzę, w 1975 r. przyznano mu tytuł feldmarszałka, a rok później stanowisko dożywotniego prezydenta. Wdrażany był również kult jednostki prezydenta – np. jezioro Edwarda zostało przez władze Ugandy oficjalnie przemianowane na Jezioro Idi Amin Dada.
Pomimo złej reputacji Amin został w 1975 roku wybrany na przewodniczącego Organizacji Jedności Afrykańskiej, a w 1977 roku kraje afrykańskie zablokowały rezolucję ONZ, która potępiała Amina za naruszanie praw człowieka.
Reżim Amina znalazł się w centrum światowego zainteresowania w 1976 roku, gdy udzielił wsparcia grupie terrorystów palestyńskich z Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny i wspierających ich terrorystów zachodnioniemieckich, którzy porwali w Grecji samolot Air France. Na jego pokładzie znajdowali się w większości obywatele pochodzenia żydowskiego. Samolot za zgodą prezydenta został skierowany na lotnisko w Entebbe w Ugandzie. Spektakularna akcja (wojskowy kryptonim Operation Thunderbolt) odbicia zakładników przez izraelskich komandosów przeszła do historii jako operacja Entebbe.