– delta Diraca, – całkowita energia cząstki.
Wiele cząstek punktowych Dowolny rozkład materii/energii można otrzymać ze zbioru cząstek punktowych.
Dlatego tensor napięć-energii można wyrazić za pomocą sumy tensorów napięć-energii pojedynczych cząstek. Tensor ten dla pojedynczej cząstki ma postać
w położeniu, gdzie cząstka znajduje się aktualnie, zaś zero wszędzie indziej. Tensor ten zmienia się w ogólności w czasie, gdy zmienia się w czasie położenie i prędkość cząstki. Zmienna jest wektorem prędkości, tj. równym pochodnej położenia cząstki względem czasu (nie czasu własnego)
Widać stąd, że wszystkie składowe tensora napięć-energii mają jednakowy wymiar
Aby otrzymać tensor napięć-energii w przypadku zbioru wielu cząstek sumuje się tensory dla cząstek punktowych i dzieli przez objętość, jaką zajmuje zbiór cząstek – w ten sposób składowe tensora będą gęstościami pędu i ciśnienia, średnimi dla dyskretnego zbioru cząstek.
Element jest energią cząstki.