Reprezentują one -tą składową gęstości pędu pomnożoną przez Z uwagi na równoważność masy i energii, składowe te opisują jednocześnie strumień energii przepływający przez jednostkową powierzchnię, podzielony przez Składowe przestrzenne (gdzie ) tworzą trójwymiarowy klasyczny tensor naprężeń (rozumiany analogicznie jak w mechanice ośrodków ciągłych): składowe diagonalne to naprężenia normalne, co w mechanice płynów odpowiada ciśnieniu, składowe pozadiagonalne ( dla ) to naprężenia ścinające występujące w danym obszarze czasoprzestrzeni.
Postać macierzowa tensora napięć-energii Tensor napięć-energii jest tensorem drugiego rzędu, dlatego jego składowe można przedstawić w postaci macierzy 4×4:
lub też, identyfikując odpowiednie składowe z wielkościami fizycznymi
gdzie: – gęstość energii, – składowe gęstości pędu (pomnożone przez ), – ciśnienia, – naprężenia ścinające.
Przykłady tensora napięć-energii Cząstka izolowana Dla cząstki izolowanej (nie oddziałującej z otoczeniem) o masie m, znajdującej się w położeniu tensor napięć-energii ma postać:
gdzie: – składowe wektora prędkości (nie należy mylić z 4-wektorem prędkości, który dodatkowo zawiera czynnik ), tzn.