W 1974 została laureatką Nagrody im. Oskara Kolberga w kategorii „Działalność naukowa, dokumentacyjna, animacja i upowszechnianie kultury ludowej”.
Twórczość Była korespondentką redakcji wileńskiego pisma artystycznego „Południe”. W międzywojniu w prasie codziennej i tygodnikach publikowała artykuły na temat folkloru i jego znaczenia dla kultury narodowej.
W latach okupacji niemieckiej pisała książkę Swojszczyzna w odbudowie. Określiła ją jako marzenia o regionalnej zabudowie wsi, renesansie stroju ludowego i obrzędu, zwłaszcza w wielkich widowiskach ulicznych, oraz rozwoju sztuki ludowej. Pracę nad książką kontynuowała po wojnie. W 1946 w Bibliotece Miejskiej w Częstochowie zaprezentowała referat pt. Swojszczyzna w odbudowie.
Napisała książki poświęcone rzemiosłu i sztuce ludowej. Przyznała, że jej Przemysł Ludowy w Polsce to pierwsza próba syntetycznego przedstawienia tradycyjnych rękodzieł ludowych w wielostronnym ujęciu etnograficznym, gospodarczym i artystycznym. M.in. w „Polskiej Sztuce Ludowej” publikowała teksty popularyzujące wartość tradycyjnej sztuki wiejskiej. Pisała też pośmiertne wspomnienia etnografów i etnografek.