List Siestrzeńcewicza został odebrany za pewnego rodzaju usankcjonowanie działalności Towarzystwa Biblijnego przez władze Kościoła katolickiego w Rosji. Będące w opozycji do organizacji kręgi katolickie w Petersburgu poinformowały papieża Piusa VII o tym fakcie. Dotarcie informacji do Stolicy Apostolskiej zbiegło się w czasie z listem dyplomaty rosyjskiego gen. Tuylla do papieża, w którym została wyrażona prośba Aleksandra I o nadanie Siestrzeńcewiczowi kapelusza kardynalskiego za zasługi dla Kościoła. Prośba spotkała się z odmową RzymuA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, T. 1, 1814–1847, s. 128–129., a do Siestrzeńcewicza za pośrednictwem misji dyplomatycznej papież wystosował brewe Magno et acerbo, datowane 3 września 1816 rokuA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, T. 1, 1814–1847, s. 130..
Treść listu W brewe Magno et acerbo Pius VII przypomina Siestrzeńcewiczowi o przyczynach potępiania przez Kościół działalności, polegającej na wydawaniu Pisma Świętego bez zgody Stolicy Apostolskiej.