Dnia 14 grudnia 1814 roku Siestrzeńcewicz wydał cyrkularz do duchowieństwa i wiernych Kościoła katolickiego w Rosji. Zawarł w nim dwa stwierdzenia. W pierwszym zaznaczył, że prawd wiary niezbędnych do zbawienia należy szukać w Księgach świętych. Było to niezgodne z postanowieniami Soboru Trydenckiego, który rozszerzał zakres ich poszukiwania także na tradycję ustną. Drugie stwierdzenie nawiązywało do brewe Piusa VI do arcybiskupa florenckiego Martiniego, który przetłumaczył Pismo Święte na język włoski. Pius VI pozytywnie odniósł się do przedsięwzięcia hierarchy, dopowiadając, że w tłumaczeniu uwzględnił on przypisy Indeksu i rozporządzenie Benedykta XIV, zgodnie z którym do swojego dzieła dołączył komentarze z Ojców Kościoła. Siestrzeńcewicz w swoim liście pominął to dopowiedzenieA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, T. 1, 1814–1847, s. 126.. Cyrkularz został rozesłany do parafii i zakonów archidiecezji mohylewskiejA. Boudou, Stolica Święta a Rosja. Stosunki dyplomatyczne między niemi w XIX stuleciu, T. 1, 1814–1847, s. 127..