Kwiaty są generalnie owadopylne. Odwiedzane są przez szerokie spektrum owadów (muchówki, chrząszcze, błonkoskrzydłe, pluskwiaki i motyle), ale badania części taksonów wykazują, że stosunkowo nieliczne owady są skutecznymi zapylaczami i są to głównie błonkoskrzydłe. Zapylacze wabieni są nektarem i pyłkiem, przywabiają je też kształty i barwy oraz zapach. W związkach lotnych dominują lotne monoterpeny typowe dla kwiatów wabiących błonkówki: α-Pinen, β-pinen, cis-β-ocimen, trans-β-ocimen, limonen, sabinen i mircen.
Większość przedstawicieli rodziny ma kwiaty andromonopienne tj. wykształca kwiaty obupłciowe i pręcikowe. Te drugie dominują zwykle w centrum baldachów i często środkowe baldaszki składają się tylko z kwiatów męskich. Częsta jest dichogamia, zwykle protandria, rzadziej protogynia. Rzadko występuje dwupienność (w rodzajach jeżyca Aciphylla, trynia Trinia, mruczyślad Arctopus i Anisotome).
Wiele gatunków ma owoce spłaszczone lub oskrzydlone, co interpretowane jest jako adaptacja do rozsiewania przez wiatr. Ten sam efekt osiągany jest przez silnie rozrośniętą, korkowatą i lekką owocnię w rodzaju Prangos.