Utworzono Szkołę Rolniczą (Szkoła Przysposobienia Gospodyń Wiejskich), zakładano przedszkola dla wiejskich dzieci. Bucze stało się ważnym miejscem dla polskiego harcerstwa żeńskiego.
Kiedy podupadła na zdrowiu, konieczna stała się operacja lewego płuca, którą przeprowadzono w Szwajcarii. Józefina Łapińska zwiedziła sanatoria i prewentoria w Austrii, Belgii, Danii, Francji, Szwajcarii i Szwecji, zbierając informacje o organizacji ich pracy, sposobach leczenia i nauczania przebywających tam dzieci i młodzieży. Z jej inspiracji Organizacja Harcerek brała udział w prowadzonej w latach 30. akcji walki z gruźlicą wśród najmłodszych. Pod jej kierownictwem powstały placówki leczniczo-wychowawcze, prowadzone przez instruktorki harcerskie: Prewentorium Dziecięce w Ośrodku Harcerstwa Żeńskiego na Buczu, Prewentorium „Gniazdo Tatrzańskie” w Kościelisku, Zakład Leczniczo-Wychowawczy im. Ignacego Manteuffla w Rabsztynie koło Olkusza, Prewentorium w Jaworzu i zakład w Porąbce nad Sołą.
Józefina Łapińska była członkinią Głównej Kwatery Harcerek ZHP, w latach 1931–1936 członkinią Naczelnej Rady Harcerek. Reprezentowała ZHP w międzynarodowym ruchu skautowym.