Od 1990 Po upadku komunizmu w Polsce wprowadzono nowe nieśmiertelniki w Wojsku Polskim (zgodnie z oficjalną nazwą – „tabliczki tożsamości”). Miały one formę metalowego krążka wykonanego ze stali żaroodpornej o średnicy 35 mm i grubości 1 mm, składającego się z dwóch części identycznie opisanych przedzielonych nacięciem do przełamania. Polska tabliczka tożsamości zawierała: numer tabliczki; nazwę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – Siły Zbrojne RP.
Najnowszy wzór nieśmiertelnika wprowadzono na misję w Afganistanie. Zestaw składa się z dwóch blaszek na łańcuszku kulkowym (obie blaszki połączone są ze sobą „ogniwkiem”, które po wytłoczeniu napisów na nieśmiertelniku zostaje zalutowane). Kształt jest podobny do nieśmiertelników amerykańskich – owalny, ale nieco dłuższy. Materiałem wykonania jest stal żaroodporna o grubości 0,8 mm. Na nieśmiertelniku znajdują się: imię i nazwisko żołnierza grupa krwi numer PESEL nazwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – Siły Zbrojne RP.
Do nieśmiertelników dołączana jest poliwęglanowa karta tożsamości. Docelowo nieśmiertelniki mają posiadać wszyscy żołnierze.