Wybijane były obie strony:
Strona pierwsza (awers): imiona i nazwisko skrót nazwy wyznania
Strona druga (rewers) numer karty ewidencyjnej (liczbę głównej księgi ewidencyjnej) łamaną przez pierwszą literę powiatu nazwę właściwej Powiatowej Komendy Uzupełnień – PKU (Rejonowej Komendy Uzupełnień – RKU) rok urodzenia thumb|Nieśmiertelnik polskiego żołnierza z niemieckiego obozu jenieckiego okresu II wojny światowej Lata 50. i 60. Pierwsze powojenne nieśmiertelniki wzorowane były na radzieckich. Miały kształt kwadratu (nie były przełamywane) i wykonane były z aluminium. Na blaszce znajdowały się: nazwa i numer kompanii nazwa pułku numer indywidualny
Występowały też nieśmiertelniki w postaci ebonitowej fiolki z karteczką do wypełnienia.
Lata 70. i 80. W latach 70. wprowadzono nieśmiertelniki okrągłe. Wykonane były ze stali kwasoodpornej o średnicy 35 mm i grubości 1 mm, na środku posiadały perforacje do przełamywania. Na obu połówkach znajdowały się: 7 cyfrowy numer identyfikacyjny; nazwę Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – Siły Zbrojne PRL.